Strona główna

Twoje korzyści

Fachowa wiedza

Temat numeru

Pytania i odpowiedzi

• Składki
• Zasiłki
• Dokumentacja
• Emerytury i renty

AKTUALNOŚCI

Od 1 czerwca zmiany w uprawieniach pracowniczych dla niepełnosprawnych pracowników

Osoba z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia wymiarze do 21 dni roboczych w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym. Łączny wymiar urlopu dodatkowego i zwolnienia z pracy w celu pobytu na turnusie rehabilitacyjnym nie może łącznie przekroczyć 21 dni, zgodnie z postanowieniami art. 20 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z treścią przepisu art. 20c wprowadzonego do ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych od 1 czerwca 2011 r. wszystkie uprawnienia w związku z niepełnosprawnością pracownik nabędzie nie od dnia uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, lecz od dnia przedstawienia pracodawcy orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność. Przepisy te będą miały m.in. zastosowanie do udzielenia pracownikowi z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności pierwszego urlopu wypoczynkowego.

Podstawa prawna:

• art. 134 Kodeksu pracy,
• ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn: Dz.U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407 ze zm.),
• ustawa z 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 226, poz. 1475),
• rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 22 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania zwolnień od pracy osobom o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym (Dz.U. nr 100, poz. 927).

Nie wszyscy emeryci muszą rezygnować z zatrudnienia – kontrowersje związane z art. 103a

Osoba, która rozwiązała stosunek pracy w związku z przejściem na wcześniejszą emeryturę nie musi czynić tego ponownie w momencie uzyskiwania prawa do emerytury powszechnej. Tak wynika z aktualnej interpretacji ZUS. Dnia 4 maja ZUS przedstawił korzystną interpretację dla osób, w przypadku których okres pobierania emerytury powszechnej (po osiągnięciu wieku emerytalnego 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn) był poprzedzony okresem pobierania wcześniejszej emerytury. ZUS nie wstrzyma tym osobom wypłaty emerytury w trybie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, jeżeli już poprzednio rozwiązywały stosunek pracy w związku z przejściem na emeryturę wcześniejszą.

Zgodnie z wyjaśnieniami zamieszczonymi na stronach internetowych komunikacie z 4 maja ZUS:

• podejmie wypłatę emerytury przyznanej po dniu 31 grudnia 2010 r.,
• nie wstrzyma z dniem 1 października 2011 r. wypłaty emerytury przyznanej przed dniem 1 stycznia 2011 r.

osobie uprawnionej do emerytury powszechnej, która przed przyznaniem tej emerytury była uprawniona do emerytury wcześniejszej i rozwiązała stosunek pracy zawarty przed nabyciem prawa do tej emerytury, a następnie zawarła kolejny stosunek pracy i nadal wykonuje zatrudnienie w ramach tego stosunku pracy.

W takiej sytuacji nie ma znaczenia podstawa prawna przyznania emerytury i sposób jej ustalenia:

• według dotychczasowych zasad (art. 53 ust. 3 lub 53 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS),
• w sposób tzw. mieszany (art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS) albo
• według nowych zasad (art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS).

W przypadku osób pobierających emeryturę wcześniejszą, którym ZUS przyznał emeryturę powszechną po 31 grudnia 2010 r. i które nie rozwiązały stosunku pracy, ZUS nie podejmował wypłaty emerytury powszechnej, kontynuując wypłatę emerytury wcześniejszej. Nastąpi tu korekta (na wniosek zainteresowanego) albo z urzędu (przy okazji rozpatrywania innego wniosku).

Czy renta rodzinna przysługuje 25-letniemu studentowi tylko na ostatnim roku studiów? – wyrok Sądu Najwyższego

W przypadku gdy 25-letni student ma przed sobą więcej niż 1 rok nauki, nie przysługuje mu prawo do renty rodzinnej po zmarłych rodzicach. Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 3 marca 2011 r. (sygn. akt II UK 303/10). Sąd Najwyższy zajął takie stanowisko po zbadaniu sprawy słuchaczki II roku nauczycielskiego kolegium nauki języków obcych.

25-letnia studentka złożyła w ZUS wniosek o przedłużenie jej o rok wypłaty renty rodzinnej po zmarłym ojcu. W uzasadnieniu wniosku przytoczyła przepis art. 68 ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem dziecko, które skończyło już 25 lat, będąc na ostatnim roku studiów w szkole wyższej, ma prawo do przedłużenia wypłaty renty rodzinnej do zakończenia tego roku studiów. Po rozpatrzeniu sprawy Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną skarżącej i jednoznacznie stwierdził, że renta rodzinna nie powinna przysługiwać 25-letniej studentce w trakcie studiów, ponieważ świadczenie to „ma pomóc w ukończeniu studiów i podjęciu pracy zarobkowej”.

Podstawa prawna:

• wyrok Sąd Najwyższy z 3 marca 2011 r. (sygn. akt II UK 303/10).

Opracowanie red.

Odsetki za wypłatę emerytury po czasie – uchwała Sądu Najwyższego

Jeżeli sąd w wyroku zasadzającym wypłatę emerytury, nieprzyznanej wcześniej przez ZUS, przemilczał kwestię zaległych odsetek, strona w ciągu 14 dni ma prawo wystąpić o uzupełnienie orzeczenia. Mówi o tym uchwała Sądu Najwyższego z 24 marca 2011 r. (sygn. akt I UZP 2/11).

W 2007 r. ZUS odmówił przyznania wcześniejszego świadczenia emerytalnego artyście, uzasadniając odmowę tym, że wnioskodawca prowadził działalność w kilku dziedzinach sztuki, a stażu emerytalnego w takim przypadku nie sumuje się. Na skutek odwołania od decyzji sprawę rozpatrywał sąd, który w efekcie przyznał artyście prawo do emerytury od dnia złożenia o nią wniosku do ZUS. Nie zasądził natomiast zaległych odsetek. Zdaniem ubezpieczonego, zgodnie z art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej, odsetki mu się należą, ponieważ ZUS bezpodstawnie odmówił przyznania świadczenia. ZUS stanął na stanowisku, że ubezpieczony nie ma prawa żądania zasądzenia wypłaty odsetek w kolejnej sprawie sądowej, skoro w wydanym wyroku sąd się do tej kwestii nie ustosunkował.

Sprawa znalazła się w sądzie okręgowym, który przyznał emerytowi prawo do wypłaty przez ZUS zaległych odsetek. ZUS od tego wyroku złożył odwołanie do sądu apelacyjnego, ten zaś zwrócił się z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy w podjętej uchwale jednoznacznie stwierdził, że sąd rozpatrujący odwołanie od decyzji ZUS ma obowiązek z urzędu rozstrzygnąć kwestię przyznania świadczeniobiorcy odsetek od zaległego świadczenia. Jeżeli w wydanym wyroku sąd nie rozstrzygnie kwestii zaległych odsetek, emeryt lub rencista nie musi składać kolejnego pozwu. Może natomiast w terminie 2 tygodni złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku.

Podjęta uchwała nie odnosi się do wyroków już zapadłych i prawomocnych.

Podstawa prawna:

• uchwała Sądu Najwyższego z 24 marca 2011 r. (sygn. akt I UZP 2/11).

Pobierz numer archiwalny

Opinie naszych czytelników

„Serwis Płatnika ZUS” przydaje się w codziennej pracy; bardzo przystępnie i czytelnie opisuje sposoby rozwiązywania moich problemów. Ważne jest to, że poznaję przykłady i wiem jaka jest podstawa prawna”

Księgowa z Warszawy